‘Laten we in onze tent gaan wonen!’..

..was wat mijn vriendin Anouk en ik regelmatig enthousiast tegen elkaar uitspraken toen de eerste golf van Corona zich aandiende in maart. Regelmatig ontvluchtten wij destijds ons huurappartement in het steeds drukker wordende centrum van Amersfoort om tot rust te komen in de natuur.

Zo enthousiast gezegd, is natuurlijk niet meteen gedaan. Het duurde uiteindelijk tot aan de zomer toen we – al proefkamperend – definitief besloten ons verlangen in daden om te zetten. We besloten ons huurappartement op te zeggen, verkochten al onze spullen zonder emotionele waarde en/of die in de categorie ‘troep’ vielen, sloegen de rest van onze spullen op in een opslagbox en startten begin augustus ons avontuur met onze tent midden in de natuur (zie foto boven).

Als ik dit aan mensen vertel is de eerste reactie regelmatig ‘wow, wat stoer zeg’. Vervolgens komt al snel de waarom vraag. Die vraag beantwoord ik graag in deze blog evenals hoe het avontuur ons vergaan is.

De ‘waarom’-vraag

Als natuurliefhebbers kregen Anouk en ik een steeds sterker verlangen om dichter bij de natuur te wonen. Lopend vanuit je huis het bos in. Het geluid van vogeltjes in plaats van scooters buiten. Meer rust, minder prikkels. Dat is waar wij blij van worden. Ook waren we al een tijdje aan het nadenken om naar een dunbevolktere gebied in Nederland te verhuizen. Maar de plek en het huis waren nog niet voorbij gekomen. Welke invloed hebben we op korte termijn al om dichter bij de natuur te wonen?, werd de vraag die we onszelf stelden. ‘Nou, we hebben onze tent toch!’

Ook verdiepten we ons al een tijdje in het minimalistische gedachtengoed. Teruggaan naar de essentie. Gelukkiger zijn met minder. Voor bezittingen/spullen betekent dit overbodigheid en troep schrappen. Het opzeggen van ons appartement bood ons de kans om flink door onze spullen te gaan en alleen dat op te slaan, wat ons daarin zou dienen. Ook het leven vanuit een tent ging ons de ervaring geven hoe het daadwerkelijk voelt om te leven met minder (spullen).

Na twee pittige jaren als startende ondernemers met een eigen locatie, waarvan de huur flink had gedrukt op onze financiën en stressniveau, waren we ook toe aan wat meer financiële vrijheid. Een tijdje geen huis met alle bijhorende lasten hebben, was voor ons een prettig bijkomend voordeel. En voor de langere termijn hadden we een groot verlangen om een structurele oplossing te vinden om überhaupt op alle gebieden minder kosten te hebben en meer financiële vrijheid te ervaren.

Tot slot waren we al een tijdje bewust bezig een werk-leef ritme te vinden dat beter bij ons eigen energieniveau paste. De druk van het startende ondernemerschap had er flink ingehakt qua tijd, energie en stress en daar wilden we een structurele andere modus in gaan vinden. We waren benieuwd of het ons lukte om vanuit de rust van de natuur en de eenvoud van ons bestaan daar op een andere, voor ons beter passende manier ons werk te doen.

Onze ervaringen

De voordelen van de natuur waar we op hoopten, kwamen zeker uit. Het was heerlijk om omgeven te zijn door puur natuur. En als nogal gevoelige types, kwamen we merkbaar snel tot rust zodra we vanuit het centrum van Amersfoort met onze fiets weer naast onze tent stonden. We genoten van de rust en de eenvoud voornamelijk in de weekenden als we niets anders hoefden. Ook het idee dat we vandaag konden beslissen om onze tent op te pakken en vanavond op een volledig andere plek in de natuur in Nederland te staan, was een opwindend, vrij idee. Het verschil in comfort waar ik bang voor was in bijv. het delen van een (warme) douche met anderen viel me reuze mee. Daar was ik vrij snel aan gewend.

En natuurlijk waren er ook zo onze uitdagingen. Dat ik tegenwoordig weer naar alle tevredenheid over een vaatwasser beschik (waarover later meer) was er daar één van 😊. Toen het steeds kouder werd, het vaker ging regenen en het steeds eerder donker werd, begon ik het ‘koud water afwassen’ wel als vervelend te ervaren. Überhaupt zullen de meeste mensen kamperen in de regen én kou minder leuk vinden dan tijdens de mooie dagen, dus ook de uitdaging van de mindere dagen hebben we op momenten zeker gekend. Gelukkig hadden we altijd nog de joker-kaart waarbij we het onszelf gunden om onszelf te verwennen met een hotelovernachting als we er echt even klaar mee waren (twee keer gebeurd).

En hoe is het nu?

Uiteindelijk hebben we bijna twee maanden zo geleefd. Het werd in september toch wel erg snel donker ’s avonds. Dan lagen we vaak rond 21.00 uur al te slapen. Maar als je dan om 05.00 uur wakker wordt en het nog pikkedonker en koud is…
Het lukte ons niet goed om een ander ritme te vinden, zeker in combinatie met ons werk. Gaandeweg september besloten we om op zoek te gaan naar een tijdelijke woonoplossing, waar we de winter konden doorbrengen. Die oplossing kwam er. En hoe!

We verblijven sinds begin oktober in een heerlijk, knus en rustig vakantiehuis (met vaatwasser) van waaruit we lopend onze favoriete gebied in de Veluwe betreden. Voor ons een fantastische plek waar we enorm dankbaar voor zijn. Hier kunnen we als we willen zelfs tot de zomer verblijven. Wat onze volgende stap zal worden weten we nog niet. Voorlopig genieten we enorm op deze plek en in deze omgeving. En wat we door ons avontuur in ieder geval weten is dat natuur, rust en vrijheid bovenaan ons lijstje staan voor wat betreft de toekomst.

Ben je benieuwd naar mijn persoonlijke lessen van dit avontuur? Lees dan mijn blog ‘twee maanden kamperen en vier mooie lessen verder‘.

Groet,

Jeffrey

Meer inspiratie

Wil je op de hoogte blijven?