‘Twee maanden kamperen en vier mooie lessen verder’

In mijn vorige blog kon je lezen over de mooie en uitdagende stap die mijn vriendin en ik afgelopen zomer hadden gezet. In deze blog deel ik je mijn vier grootste lessen die ik tijdens/door dit avontuur heb geleerd.

  1. Als je je iets aantrekt van de mening van anderen, kijk dan nog eens of jij die mening (onbewust) ook in jezelf draagt

Toen wij aan onze omgeving vertelden dat we ons huis gingen opzeggen en in onze tent gingen wonen, kwamen er de nodige ongeruste reacties. Is het nou wel zo’n goed idee om je veilige haven op te zeggen? Jullie gaan toch geen nomaden worden? Hebben jullie geen geld meer? En wat nou als het straks alleen maar regent? Ik kon die reacties op dat moment niet goed hebben. Het irriteerde me eerlijk gezegd. ‘Het is toch altijd goed gekomen met me’, dacht ik dan. ‘Heb eens wat meer vertrouwen in me.’ Toen ik er klaar voor was om deze irritatie onder ogen te komen, leerde ik een mooie les. Ik kwam erachter dat ik beladen op de ongerustheid van anderen reageerden, omdat die ongerustheid ook in mezelf zat. Naast enthousiasme en opwinding over ons plan, was er (natuurlijk) ook onzekerheid en twijfel in mij. Ik maakte me af en toe ook zorgen of het wel goed zou komen. Of we niet een verschrikkelijke fout zouden begaan door ons veilige huis op te zeggen. Of deze stap als redelijk onervaren kampeerder wel bij mij paste. Of ik het wel zou trekken om elke dag in gemeenschappelijk sanitair te douchen. Of we als het minder weer zou worden, wel een dak boven ons hoofd zouden vinden. Etc. etc. Door stil te staan bij deze angsten en daar wat liever in plaats van veroordelend naar te zijn, kon ik de ongerustheid van anderen ook beter zien en begrijpen.

  1. Je kan overal naartoe, maar je neemt altijd jezelf mee.

Het leven beloonde ons moedige besluit met twee heerlijke eerste weken in onze tent. Lekker weer, genieten te midden van de prachtige natuur en ontspannen in mezelf. Na die twee mooie weken, mocht ik op emotioneel vlak weer ‘aan het werk’. De ene na de andere trigger diende zich aan. Het leek alsof ik in een stroomversnelling van situaties terecht kwam, die me emotioneel raakte en waar ik iets mee te doen had. Onder andere onenigheid in familiesferen en het mezelf uitspreken richting mensen die ik hoog had zitten, drukte nogal op me. Daar konden de bomen en vogels me helaas niet vanaf helpen, hoogstens had het een verzachtende werking op me. Ik leerde dat we overal naartoe kunnen gaan, maar die verhuizing naar de plek van je dromen, vluchten in een verre reis of in ons geval verhuizen naar de natuur, neemt niet weg dat we altijd onszelf met onze emotionele processen meenemen.

  1. Kamperen in de natuur en in hetzelfde ritme en tempo blijven doorwerken gaat lastig samen

Voor je tent ontbijten met een dikke jas aan. Daarna met koud water snel nog even afwassen. Vervolgens lopend naar het sanitair gebouwtje voor een warme douche. Daarna met nat haar de auto in. Na parkeren m’n nette schoenen uit de kofferbak pakken en aantrekken. Bij de klant snel nog even het toilet in om m’n haar te doen. Een intervisie begeleiden.
Dit kwam gelukkig niet vaak voor, maar illustreert wel waar we doordeweeks tegenaan liepen aangezien ons werk gewoon door ging. De slippers maakten dan plaats voor nette schoenen, een korte broek voor een lange, een boek voor de laptop en de rust van de natuur voor een drukke stad. Maar waar we bovenal het meest tegenaan liepen, was onze eigen opgelegde druk om productief te blijven. Om meters te blijven maken. Het doordeweekse ritme dat we voor ons avontuur gewend waren, zoveel mogelijk vast te houden. Dat leverde zo nu en dan de nodige weerstand bij ons op, omdat we het avontuur ook waren aangegaan om te leren vanuit meer rust te gaan leven. Het was voor ons zo makkelijk nog niet om dat zomaar te veranderen en we leerden dat een volgende keer anders te gaan doen. Achteraf zouden we nog bewuster stil gaan staan bij überhaupt de verschillen tussen in de natuur leven en ons leven, wat we daarin zelf wilden qua werk-leefritme en welke impact het tempo waar we vandaan kwamen daarop zou hebben.

  1. Als je wilt aantrekken, moet je loslaten 

Doordat we ons huis hadden opgezegd, eerder al uit onze bedrijfslocatie waren gegaan en daardoor vanuit meer (financiële) ontspanning in het moment begonnen te leven, lukte het gedurende het kamperen steeds beter om het resultaat (opdrachten en omzet) los te laten. Er ontstond meer vertrouwen in het proces en het lukte ons steeds beter onze focus daarop te leggen. Toen wij na twee maanden kamperen in oktober in ons tijdelijk gehuurde vakantiehuis nestelden, gebeurde er daardoor iets opmerkelijks. Er kwam een opvallende stroom aan werk op ons af. We werden in twee weken tijd opvallend vaker gebeld voor nieuwe coachtrajecten en een onverwachte verlenging van een vaste coachopdracht werd ons aangeboden. Fantastisch natuurlijk! De belangrijke les die wij al vaker hadden gelezen in wijze boeken – ‘als je iets wilt aantrekken, moet je loslaten’ – leerden wij nu zelf in eigen praktijk.

Groet,

Jeffrey

Meer inspiratie

Wil je op de hoogte blijven?