‘In hoeverre past een ‘productief 9 tot 5’ leven (nog) bij jou’

Ik ben al een tijdje bezig om een leefritme te vinden dat beter past bij wie ik ben en wat ik hier te brengen heb. Daar is, zoals je wellicht weet, onder andere dichter bij de natuur leven één van de uitkomsten van geweest. Ook kwam ik erachter dat ik te gejaagd leefde. Waar ik eerder altijd dacht dat ik het beste tot mijn recht kwam in de voornamelijk ‘doen en actie’ stand, kwam het inzicht dat ik mijn eigen potentieel het beste vervul juist als ik meer in de tegenovergestelde stand leef. Dus, niet altijd doen om het doen. Een leefritme waarin ik vanuit een meer intuïtieve impuls in actie kom. En waarin ik meer (innerlijke) rust en aanwezigheid ervaar, waardoor ik ook het beste anderen kan helpen/coachen.

Dat veranderen is zo makkelijk nog niet, heb ik gemerkt. Waar ik soms nog tegenaan loop, is mijn interne ‘productiviteits-aanjager’. De ‘stem’ die hoort bij de ‘oude-ik’. Die wilt dat er geleverd wordt. ‘Hup, aan het werk! Het is weer maandag’. ‘Maak je wel je uren?!’. ‘Wat zullen anderen wel niet van je denken als ze weten dat je nu niets aan het doen bent?’ Als je niet (op)levert, dan ben je waardeloos is de overtuiging die hierachter zit. Herken je dat?

Inmiddels weten we dat we de overtuigingen van onze (voor)ouders genetisch gezien mee kunnen krijgen. Toen ik die productiviteits-stem in mij ging onderzoeken, werd dat in mijn situatie ook mooi duidelijk. Mijn eigen genen liggen voor een groot gedeelte in de tuinbouw. Het brood op de plank van mijn (voor)ouders werd bepaald door het aantal tomaten dat werd geplukt en verkocht. Dat werk draaide om fysieke inspanning. Het ging letterlijk om produceren, doen en leveren. Het type werk dat ook veel meer dan nu bij die tijd hoorde. Geen gas geven stond gelijk aan geen waarde leveren.

Daarnaast worden we tijdens ons leven voortdurend beïnvloed door de meningen vanuit onze omgeving, door (selectieve) berichtgeving vanuit de (sociale) media en de maatschappelijke overtuigingen die we hebben. Wat ik daarin zie is dat we ons nog laten leiden door verschillende ooit bedachte systemen: de 40-urige werkweek, het onderscheid tussen een werkweek en een weekend en de negen tot vijf mentaliteit. Daarnaast is ‘less’ zeker nog niet ‘more’: de overtuiging in ons systeem dat we het verst komen als we het meeste doen, lijkt diepgeworteld te zitten.

Al deze invloeden bepalen voor een groot gedeelte welke stemmen wij in onszelf horen – die zolang ze onbewust zijn – daardoor grotendeels bepalen op welke manier wij ons leven invulling geven. Natuurlijk gedijt een groep mensen nog steeds het beste bij actie en doen. Mijn boodschap is niet primair aan hen gericht. Wie ik wil bereiken zijn de mensen die ook voelen dat het huidige leefritme niet (meer) bij hen past.

Die mensen wil ik meegeven dat we allemaal uniek zijn. En wanneer we ons leven gaan leiden vanuit die unieke-ik in plaats vanuit de overtuigingen en meningen van anderen, we meer blijdschap en vervulling in ons leven ervaren. Dat is wat mij betreft wat iedereen verdient en wat de wereld nu ook nodig heeft: mensen die volledig vanuit hun eigenheid leven en daarmee een unieke, waardevolle bijdrage leveren aan onze wereld.

Waar ik voor mezelf achter ben gekomen, is dat ik qua leefritme het beste gedij wanneer ik mijn energie in het moment volg. Dus, wanneer ik handel naar wat ik voel om in dat moment te doen, dan ben ik het meest creatief, effectief en blij. Dit betekent dat ik op sommige zondagen bijvoorbeeld super creatief aan het werk kan zijn en op sommige dinsdagen lummel, in het bos hang of op bed met een boek lig. Wat ik ook aan het leren ben is mezelf meer op het ritme van de natuur af te stemmen. Nu de winter uitnodigt om naar binnen te keren, betekent voor mij dan ook feitelijk minder werkuren maken. In de lente naar buiten keren, kan betekenen dat ik juist dan weer meer doe.

Ik ben me ervan bewust dat het diezelfde maatschappelijke systemen zijn, die het ons tegelijkertijd juist ook moeilijk maken om veranderingen in ons leefritme aan te brengen. En dat het zeker ook in Corona tijden een extra grote uitdaging is wanneer naast ‘productie draaien’ ook wordt verwacht om juf of meester te spelen. En dat het voor mij als zelfstandige makkelijker praten is, dan wanneer je in loondienst bent. Maar iedereen heeft op elk moment altijd een keuze. En daarin gun ik het iedereen om vanuit z’n eigen uniekheid te kijken naar zichzelf. Hoe ziet jouw ideale leefritme eruit? Hoe zou je je voelen als je op die manier leeft? En waarin laat jij je nog leiden door de onbewuste overtuigingen van (voor)ouders, je omgeving en/of de media?

Kun je daar wel wat hulp bij gebruiken? Stuur me dan gerust een bericht.

Groet,

Jeffrey

Meer inspiratie

Wil je op de hoogte blijven?